Strona 1 z 1

US Open 2007 - Skarb Kibica

: 27-08-2007, 14:59
autor: Nihilus
US Open 2007

Już dzisiaj rusza US Open - ostatni z czterech tegorocznych turniejów Wielkiego Szlema. Specjalnie dla fanów tenisa przygotowałem Mini-Skarb Kibica US Open, czyli informacje o zawodnikach, którzy będą się liczyć w rozgrywkach na kortach Flashing Meadows. Jak najlepsi prezentują się w tym roku? Jak spędzili okres przygotowawczy do US Open? Jakie są ich mocne oraz słabe strony? Aż wreszcie - czego można oczekiwać od nich na nowojorskich kortach? To wszystko postarałem się umieścić w tym raporcie. Pozdrawiam oraz życzę masy trafnych typów

Roger Federer [1] (Szwajcaria) 1.50
Trzykrotny zwycięzca US Open ma na swoim koncie jedenaście tytułów wielkoszlemowych. Na kortach Flashing Meadows stanie przed szansą skompletowania tenisowego tuzina. Przez dziewięć lat gry w tenisa zdążył tylko i wyłącznie na kortach zdobyć ponad 33 miliony dolarów. Od 2004 roku nie poniósł w Nowym Jorku ani jednej porażki. Zawsze należał do grona ścisłych faworytów, a tym razem jest niekwestionowanym liderem rankingu ATP. Szwajcar urodzony w Bazylei jest uznawany za geniusza tenisowego. Nie ma zagrania, którego Roger Federer nie byłby w stanie wykonać. W turniejach Wielkiego Szlema rozgrywanych na kortach twardych (Australian Open i US Open) jeszcze nigdy nie odpadł wcześniej, niż w trzeciej rundzie. Trudno jest mi wypisywać mocne strony Rogera, bo zarówno jego forehand, backhand, smecz itd. są bliskie ideału. Na pewno słabą stroną popularnego "Fedexa" jest psychika. Szwajcar nie ma instynktu zabójcy, często miewa okresy dekoncentracji, kiedy to seriami psuje proste piłki. W tym sezonie wygrał już pięć turniejów, w tym dwa wielkoszlemowe - Australian Open oraz Wimbledon. Poza tym podnosił patery przeznaczone dla zwycięzców w Dubaiu, Hamburgu oraz Cincinnati. Przed US Open jego przygotowania obejmowały dwa turnieje z cyklu Masters Series. Pierwszy przypadł turniej w Montrealu, gdzie po pokonaniu Karlovica, Fogniniego, Hewitta oraz Stepanka zmierzył się w finale z Novakiem Djokovicem. Wielu fachowców twierdziło otwarcie, iż trzeba brać pod uwagę scenariusz, według którego wielki Federer ponosi porażkę. I stało się - w pierwszym secie dała o sobie znać słaba psychika, a w trzecim, w tie-break'u Djokovic dał popis gry w tenisa, ośmieszając na koniec samego Federera. Z Montrealu karuzela tenisowa przeniosła się do Cincinnati, gdzie "Fedex" nie pozostawił już żadnych złudzeń. Zwycięstwa z Benneteau, Baghdatisem, Almagro, Hewittem i Blake'm dały wyraźnie do zrozumienia, że jeszcze nie przyszedł odpowiedni czas na zmianę warty na fotelu lidera rankingu ATP. Przed rokiem Roger Federer stracił w całym turnieju tylko dwa sety - po jednym z Jamesem Blake'm i Andy Roddickiem. Szwajcar miał wielkie szczęście w losowaniu - przez pierwsze dwie rundy będzie grał z kwalifikantami, natomiast w trzeciej może dojść do ciekawego starcia z Johnem Isnerem lub Jarkko Nieminenem.

Rafael Nadal [2] (Hiszpania) 8.16
Drugi z wielkich tenisistów. Zaledwie 21-letni Hiszpan to talent czystej krwi i chyba tylko kwestią czasu jest, kiedy zastąpi Federera na czele rankingu ATP. Jak do tej pory leworęczny Hiszpan z Mallorci wśród turniejów Wielkiego Szlema wygrywał tylko French Open, rozgrywany na kortach Roland Garros. Wielu fachowców uważało, że Nadal nie jest w stanie wygrać żadnego z trzech pozostałych turniejów. Ale zarówno w US-, jak i Australian Open dochodził już do ćwierćfinałów. Jest także dwukrotnym finalistą Wimbledonu. Rafael Nadal to zawodnik preferujący grę z głębi kortu. Nie posiada mocnego, zabójczego serwisu, ale przeciwników pokonuje niesamowitymi obronami. Niemalże niemożliwym jest zabiegać go po korcie, a jego rotowane piłki są nie lada wyzwaniem nawet dla najlepszych graczy świata. W obecnym sezonie wygrał już sześć turniejów, z czego pięć rozgrywanych było na kortach ziemnych. Tym szóstym jest Masters w Indian Wells. Bardzo niepokojąco wyglądają występy przygotowawcze do US Open. Podobnie jak Roger Federer Rafa wybrał dwa Mastersy. W Montrealu pokonał Safina, Mathieu oraz Dancevica, ale praktycznie tylko z tym pierwszym poradził sobie bez większych kłopotów, z Francuzem i Kanadyjczykiem musiał męczyć się w trzech setach. W Cincinnati już w pierwszym meczu zszedł z kortu podczas meczu z Juanem Monaco. Na kortach Flashing Meadows zagra w pierwszej rundzie z Australijczykiem, Alunem Jonesem, który gra tutaj dzięki dzikiej karcie. W drugiej czeka ktoś z pary Sweeting/Tipsarevic. Tak naprawdę pierwszy poważny pojedynek czeka go dopiero w 1/8 finału, gdzie zagra zapewne z jednym z Davidów - Ferrerem lub Nalbandianem. Jednak snując plany dotyczące występów Nadala trzeba jednak pamiętać o kontuzji ramienia. W Wielkich Szlemach każdy mecz grany jest do trzech wygranych setów, więc uraz "będzie miał się kiedy odezwać".

Novak Djokovic [3] (Serbia) 8.25
Niewiele ponad trzy miesiące temu skończył 20 lat. Dziś widnieje w drabince US Open z trzecią pozycją w rozstawieniu. W turniejach Wielkiego Szlema ten rok jest wyjątkowo udany dla młodego Serba. W Melbourne doszedł do czwartej rundy. Podczas Roland Garros i Wimbledonu grał w półfinałach. Odpadał albo z Rogerem Federerem, albo Rafaelem Nadalem. Djokovic na pewno będzie straszył mocnym, ostrym serwisem. Jego popisowym uderzeniem jest forehand, a z racji wzrostu (188 cm) będzie też groźny w pojedynkach przy siatce, którą szlifuje podczas meczów deblowych. Po wygranych w Adelaidzie, Miami i Estoril chciał odnieść zwycięstwo w Montrealu. I jak się okazało już pierwszy turniej przygotowawczy do US Open zakończył się sukcesem. W pięciu meczach Mastersa ograł pięciu bardzo mocnych rywali - Kiefera, Nalbandiana, Roddicka, Nadala i Federera. Po sukcesie w Kanadzie odpuścił turniej w Cincinnati i poniósł szybką porażkę z Carlosem Moyą. Wiadomo, zawsze przed turniejami Wielkiego Szlema faworyci mówią, że chcą wygrać turniej, ale właśnie w Montrealu popularny "Djoko" pokazał, że stać go na wygranie US Open i zdetronizowanie Federera. Młody Serb miał wielkiego pecha w losowaniu. W pierwszej rundzie zagra z powracającym po półrocznej przerwie Chorwatem, Mario Ancicem. Jeżeli pokona swojego bałkańskiego "kolegę", to w drugiej rundzie zagra zapewne z Radkiem Stepankiem, który sygnalizował ostatnio, że jest w znakomitej dyspozycji. Oby Novaka ominęły kontuzje, to drugi tydzień US Open może obfitować w fascynujące widowiska.

Nikolay Davydenko [4] (Rosja) 87.07
Niewiele osób wie, ale rosyjska rakieta nr 1 ma swoje korzenie na Ukrainie. Urodził się 26 lat temu w Severodonezku, ale na stałe mieszka w Volgogradzie. Widać, że od początku życia "Dence" towarzyszyło słowo "fix". O Nikolayu Davydence niejednokrotnie mówiono, że to zawodnik, na którego nie można liczyć, że wyjdzie na kort i zagra na maksimum swoich możliwości. Jednak dopiero po jego "wyczynie" w Sopocie wszystkim zainteresowały się władze ATP, a betfair-brak-polskiej-licencji! postanowiło anulować wszystkie zakłady dotyczące meczu Davydenko - Vassallo Arguello. Mimo to, podczas Wielkich Szlemów specjalnych zastrzeżeń do jego zaangażowania w grę nie było. Davydenko już od dłuższego czasu jest uważany za jednego z faworytów podczas turniejów w Melbourne, Paryżu i Nowym Yorku, ale jeszcze nigdy nie grał chociażby w finale. Trzykrotnie odpadał dopiero w półfinale, czterokrotnie w ćwierćfinale. Właśnie przed rokiem na tym etapie przegrał tutaj z Federerem. W tym roku grał już w Australian Open i przegrał także w ćwierćfinale, z Tommy Haasem. Davydenko na pewno chciałby wygrać w Nowym Yorku, bo wygranych turniejów ostatnio jest mu jak na lekarstwo. Od czasu wygranej w Paryżu na kortach dywanowych, ani razu nie grał chociażby w finale. Przed US Open jako pierwszy z przedstawianych przeze mnie zawodników rozszerzył nieco listę turniejów. Obok Montrealu i Cincinnati zagrał także w New Haven. W Kanadzie pokonał Nieminena i Youzhnego, w USA Ginepriego, Berdycha i Ferrera, ale nie dał rady w pojedynkach ze Stepankiem i Blake'm. W New Haven po zwycięstwie nad Donaldem Youngiem nie zamierzał najwidoczniej być zmuszonym do grania dwukrotnie w czwartek i jego porażka z Simonem jest prawdopodobnie wynikiem odpuszczenia meczu. Zobaczymy, czy uniknięcie niesamowicie napiętego kalendarza pomoże "Dence" odnieść sukces w US Open. Nikolay posiada regularny, ale z racji wzrostu niezbyt niszczący serwis. Jeżeli ma dobry dzień, to potrafi seriami trafiać piłką w końcowe sektory kortu, co jest niewątpliwie jego ogromnym atutem. Ma jeszcze problemy z grą przy siatce, ale wyniki z tegorocznego Wimbledonu świadczą, że i ten element został już mocno poprawiony. Rosjanin ma wyjątkowo łatwą drogę do ćwierćfinału. W pierwszej rundzie czeka na niego Amerykanin, Jesse Levine. Potem ktoś z dwójki Kiefer/Spadea, a w trzeciej rundzie zapewne Nicolas Almagro, który co prawda jest w niezłej formie, ale trzeba pamiętać, że to nie jest typowy "hardowiec". W 1/8 finału przyjdzie mu się zmierzyć albo z Canasem, albo z Hrbatym, bo chyba Murray nie jest w stanie zbyt dużo namieszać. Jeżeli Nikolay Davydenko przygotuje się dobrze do US Open, to pewnie zobaczymy go w drugim tygodniu turnieju, aczkolwiek ciężko przewidywać, by był w stanie nawiązać walkę o wygraną.

Andy Roddick [5] (USA) 27.00
Wielki faworyt gospodarzy. Kiedyś był Pete Sampras, Andre Agassi, a teraz jest Andy Roddick. Dlaczego akurat Roddick? Bo jego gra jest wyjątkowo widowiskowa. Mocny serwis, aplikowane serie asów, mocny forehand - to wszystko gwarantuje piękne, efektowne akcje. Wiele osób związanych z tenisem mówi, że Roddick to gracz "ograniczony", niegodny pierwszej dziesiątki, ale fakt faktem, że "A-Rodd" w 2003 roku wygrał US Open, a od 2001 roku na kortach Australian- i US Open (korty twarde) "zaliczył" cztery ćwierćfinały, trzy półfinały, a w poprzednim roku na kortach Flashing Meadows po serii zwycięstw nad Serrą, Plessem, Verdasco, Beckerem, Hewittem i Youzhnym doszedł aż do finału, gdzie po czterosetowym pojedynku uległ Rogerowi Federerowi. W tym sezonie wygrał pokazowy turniej w Kooyong, później także turnieje w Queens Clubie oraz Waszyngtonie. Okres przygotowawczy do US Open miał obfity, bo w jego kalendarzu znalazły się cztery turnieje. W Indianapolis przegrał w półfinale z rewelacyjnym wówczas Frankiem Dancevicem. W Montrealu przegrał z Djokovicem, a w Cincinnati z Ferrerem, ale jeszcze przed wyjazdem do Kanady wygrał turniej w Waszyngtonie. W czasie US Open Series zdążył pokonać już takich zawodników, jak Stepanek, Karlovic, Isner, Clement, Baghdatis oraz Verdasco. 30 sierpnia Andy skończy 25 lat. Myślę, że dobry występ w Nowym Yorku byłby idealnym prezentem. A zadanie wcale nie jest łatwe. Jeżeli Roddick pokona w pierwszej rundzie swojego rodaka, Justina Gimelstoba, to w drugiej rundzie będzie musiał stanąć przeciwko Jose Acasuso. W trzeciej rundzie również mocna obsada - z czwórki Karlovic, Clement, Thomas Johansson, Massu chyba tylko Chilijczyka można z góry spisać na straty. Aby w ćwierćfinale zagrać z Federerem, Roddick będzie musiał pokonać kogoś z czwórki Ferrero, Gasquet, Berdych, Mathieu, bo to właśnie Ci zawodnicy w tej części drabinki wyglądają najlepiej, jeżeli chodzi o tenisowe umiejętności oraz formę. To będzie jeden z trudniejszych US Open w historii występów Amerykanina, ale jeżeli A-Rodd myśli o zwycięstwie, to już musi zacząć myśleć, jak ograć Federera, a pierwsze cztery mecze uznać za "sparingi wprowadzające".

James Blake [6] (USA) 72.76
Drugi z wielkich faworytów publiczności amerykańskiej. Jeżeli Fernando Gonzalez, to jeden z najbardziej widowiskowych tenisistów, to w tej "konkurencji" prym wiedzie zdecydowanie James Blake. Wystarczy zobaczyć chociaż jeden mecz w jego wykonaniu. Nawet, jeżeli James nie jest w najwyższej formie, to potrafi pokazać kilka swoich pokazowych zagrań. Problem jego rywali leży w tym, że Jasem jest w ogromnej formie. W US Open Series rozegrał pięć turniejów - był w finale w Los Angeles oraz Cincinnati, w ćwierćfinale w Indianapolis. W Montrealu oddał walkowera przed meczem z Lleytonem Hewittem. Wcześniej przegrywał z mocnymi rywalami - Radkiem Stepankiem, Rogerem Federerem oraz Samem Querreyem. To trzecie nazwisko może budzić wątpliwości, ale wówczas Blake dopiero dochodził do formy - można tą porażkę wybaczyć. Dwukrotnie James przegrywał w finałach, ale w New Haven wreszcie dopiął swego - wygrał turniej. W ciągu tych pięciu turniejów pokonał oczywiście kilku znaczących zawodników - Thomasa Johanssona, Kiefera, Ferrero, Davydenkę, Versdasco, Mathieu czy Fisha. Głównym atutem Amerykanina jest przede wszystkim niesamowita szybkość. Bardzo ciężko jest go zagonić na korcie. Podczas Australian Open potrafił wybronić piłkę na poziomie około metra za kortem, obrócić się wokół własnej osi i jeszcze dojść do bardzo dobrego drop-shota, odgrywając go oczywiście w sposób wygrywający. Jego uderzenia są bardzo ostre, ale czasami ma jeszcze problemy z regularnym serwisem. Nr 2 amerykańskiego tenisa powinien także popracować trochę na psychiką, bo potrafi zarówno wygrać przegrany mecz, jak i przegrać wygrany. Rok temu doszedł do ćwierćfinału US Open - tam nie sprostał Federerowi. W tym sezonie trafiła mu się wyjątkowo łatwa drabinka. W pierwszej rundzie Russell, w drugiej prawdopodobnie Fabrice Santoro. Dopiero w trzeciej pierwszym solidnym rywalem powinien być Querrey lub Llodra, ale z nimi także Blake powinien poradzić sobie bez kłopotów. W 1/8 finału przyjdzie mu zagrać z Haasem lub Baghdatisem i to będzie pierwszy poważny sprawdzian dla Blake'a. Na Federera wypada dopiero w półfinale, tak więc jest duża szansa na poprawienie ubiegłorocznego rezultatu. Tym bardziej, że historia pokazuje wyraźnie - z turniejów Wielkiego Szlema James Blake najlepiej wypada w Nowym Yorku.

Fernando Gonzalez [7] (Chile) 161.00
27-letni Chilijczyk urodzony w Santiago de Chile to jeden z najbardziej widowiskowo grających zawodników świata. Mimo, iż piłki po jego serwisie nie latają z jakąś niebotyczną prędkością, to ten element "Fena" ma bardzo kąśliwy i sprawia tym problemy wielu zawodnikom. "Gonzo" preferuje grę z końcowej linii, ale potrafi skutecznie zaatakować przy siatce. Przy wzroście 183 cm waży 81,5 kg, ale i tak po korcie porusza się bardzo sprawnie. Jego firmowym uderzeniem jest odwrotny forehand. Fernando Gonzalez ma jednak także wady - główną z nich jest psychika. Dokładnie widać było to podczas tegorocznego Wimbledonu, w meczu z Janko Tipsarevicem. Miał rywala na wyciągnięcie ręki, ale mimo przewagi przełamania w piątym, decydującym secie, to Tipsarevic cieszył się z awansu do kolejnej rundy. Największy sukces w profesjonalnej karierze odniósł kilka miesięcy temu, na kortach w Melbourne, gdzie był rewelacją Australian Open. Wygrał kolejno z Korolevem, del Potro, Hewittem, Blake'm, Nadalem i Haasem, ale w finale nie sprostał "Fedexowi". W turniejowych mini-karierach Gonzaleza charakterystyczny jest fakt zaciętych meczów w pierwszych rundach. Tak było właśnie w Australii. Męczył się z Korolevem, męczył się z del Potro, a w następnych czterech meczach, z trudnymi rywalami, przegrał tylko jednego seta. W Melbourne jednak nie wygrał, a z miesiąca na miesiąc jego gra martwi coraz bardziej, co skutkuje tym, że po stronie liczby wygranych tegorocznych turniejów widnieje liczba "0". Po słabym Wimbledonie przyszedł czas na US Open Series. I tutaj tragedia. Trzy turnieje (Los Angeles, Montreal, Cincinnati) i trzy porażki - Fleishman, Stepanek i Ferrero. W pierwszej rundzie w Nowym Yorku "Gonzo" zagra z Teimurazem Gabashvilim. Rywal słabszy od Gonzaleza i jeżeli "Fena" wygra,to w drugiej rundzie spotka się z kimś z dwójki Robby Ginepri/Oliver Rochus. Łatwo nie będzie, ale to w końcu jest turniej wielkoszlemowy. Gdyby patrzeć tylko na ostatnie wyniki Gonzaleza, to Chilijczyka nie powinienem uwzględniać w swoim zestawieniu, ale to jest niesamowicie ciekawy tenisista. Prawda jest taka, że nikt chyba nie wie, czego można się po nim spodziewać. Na pewno nie można go lekceważyć, bo talent "Gonza" może wystrzelić w każdym momencie. Chciałbym zobaczyć w Nowym Yorku szalejącego na kortach Fernando Gonzaleza. Każdy kibic tenisa chyba też.

Tomas Berdych [9] (Czechy) 161.00
Biorąc pod uwagę tylko ranking ATP, to Tomas Berdych jest zdecydowanie czeskim numerem jeden. Jednak towarzysz życia Lucie Safarovej ma tutaj poważnego konkurenta (Radka Stepanka) i musi się naprawdę postarać, aby dowieść swojej wyższości. Gdyby patrzeć tylko na wyniki Czecha w okresie przygotowawczym do US Open, to w sumie nie powinienem umieszczać go w tym zestawieniu. Ale ten mierzący 1.96m zawodnik już nieraz pokazał, że nigdy nie należy go skreślać przedwcześnie. Sezon zaczął bardzo średnio, ale w Melbourne doszedł już do czwartej rundy. Później okres słabszej gry na hardzie i odrodził się na nowo dopiero na kortach ziemnych, ale tutaj kolejna przykra niespodzianka, bo w pierwszej rundzie Roland Garros przegrał z Guillermo Garcią-Lopezem. Później bardzo udane dwa turnieje na trawie, nieudany w Stuttgarcie i przyszedł czas na Mastersy w Montrealu i Cincinnati. w tym pierwszym przegrał z Robinem Haase. W drugim po pokonaniu Beckera i Clementa przegrał z Nikolayem Davydenko. Wyniki nie wyglądają więc dla niego najlepiej, ale w najważniejszym obecnie turnieju Tomas Berdych ma kilka argumentów, aby ograć rywali. Z racji wzrostu posiada bardzo dobry serwis. Na Wimbledonie pokazał natomiast, że potrafi grać bardzo ostre piłki w same końcówki kortu, trafiając często wręcz w same linie. Na pewno Berdych ma potencjał, żeby być w przyszłości numerem jeden, ale jest zbyt nierówny, aby na ten moment sięgnąć szczytów. W Nowym Yorku już w pierwszej rundzie nie czeka go zbyt łatwa przeprawa. Najpierw Marc Gicquel, a potem ewentualnie ktoś z dwójki Benneteau/Bolelli. Na pewno nie będzie to dla Tomasa Berdycha łatwy turniej, ale czwarta runda z poprzedniego roku jest możliwa do wyrównania - do poprawienia ciężko, bo w 1/8 będzie czekał Federer.

Tommy Haas [10] (Niemcy) 161.00
Kolejny zawodnik z "serii" tych nierównych. O Haasie zawsze mówi się, jako o zawodniku z ogromnym potencjałem, ale jeszcze nigdy nie był chociażby w finale Wielkiego Szlema. Rok temu na przeszkodzie stanął mu Nikolay Davydenko, którego mimo prowadzenia w pojedynku ćwierćfinałowym 2:0 nie dał rady pokonać. W tym roku w Melbourne w półfinale trafił nie nieprawdopodobnie mocnego Gonzaleza, w Londynie nawet nie podszedł do meczu z Federerem - kontuzja była silniejsza. Przed żadnym z tych trzech turniejów Haas nie grał zbyt dobrze, dlatego można przymknąć oko na przeciętną postawę Niemca w turniejach przygotowawczych. W Waszyngtownie przegrał z Isnerem, w Montrealu z Radkiem Stepankiem, a w Cincinnati z Ancicem. Nie pokonał przy tym żadnego znaczącego na hardzie zawodnika. Czy należy go skreślać jednak już przed turniejem? W żadnym wypadku! Tak jak w przypadku większości zawodników z pierwszej dziesiątki Niemiec jest obdarzony bardzo mocnym serwisem oraz uderzeniem kończącym. Gorzej jest jednak z obroną - często odpuszcza piłki, do których byłby w stanie dojść, gdyby tylko chciał. No i jest to także kolejny zawodnik, któremu dojście na szczyt uniemożliwia słaba psychika - nigdy nie wiadomo, kiedy Haas się "zatnie" i nie będzie w stanie pokazać chociażby kawałka swojego kunsztu tenisowego. W US Open dwukrotnie grał w ćwierćfinałach - przed rokiem oraz trzy lata temu. Jednak w tegorocznej odsłonie nowojorskiego Wielkiego Szlema już od trzeciej rundy na jego drodze będą stawali bardzo mocni przeciwnicy - w trzeciej rundzie Baghdatis, w czwartej Blake, w ćwierćfinale Davydenko. Czy Niemiec jest przygotowany na aż taki nawał mocnych rywali? Niewiele rzeczy na to wskazuje, ale to jest tak nieobliczalny zawodnik, że nikt jeszcze nie przesądził, jakoby Haas miał wogóle do trzeciej rundy dojść.

Mikhail Youzhny [11] (Rosja) 153.19
Od początku sezonu twierdziłem, że to może być sezon popularnego "Miszy". Na początku sezonu nie zaliczył praktycznie żadnej porządnej wtopy. Wszystko co przegrywał, to było z zawodnikami ze ścisłej światowej czołówki. Podobnie jak spora część najlepszych tenisistów przed US Open zagrał tylko w dwóch turniejach. W Montrealu po pokonaniu Grosjeana i Wawrinki przegrał z rodakiem, Nikolayem Davydenko. W Cincinnati wygrał z Hrbatym, ale nie sprostał Querreyowi. W US Open staje jednak przed wielką szansą na dojście do ćwierćfinału, co oznaczałoby najlepszy wynik w tegorocznych Wielkich Szlemach. Losowanie okazało się bowiem dla Rosjanina wyjątkowo łaskawe. W pierwszej rundzie zagra z Devilderem, potem Zabaleta/Kohlschreiber, a w trzeciej rundzie prawdopodobnie Moya. W czwartej rundzie Youzhny też ma stosunkowo łatwo, bo trafił na najsłabszego rozstawionego z pierwszej ósemki - Tommy'ego Robredo, który i tak pewnie wcześniej zostanie wyeliminowany przez Fisha. Dopiero w ćwierćfinale poważne zagrożenie może go spotkać ze strony Djokovica, Hewitta lub Stepanka. Tenis Mikhaila Youzhnego to taka typowa męska gra - potrafi zagrać przy siatce, potrafi z głębi kortu. W trudnym momencie jest w stanie wyciągnąć asa z rękawa i uratować się serwisem. Niestety "Misza" często ma problemy z kontuzjami, które skutecznie hamują rozwój jego kariery. Przed rokiem na kortach Flashing Meadows był wielką sensacją. Teraz już taką sensację nie będzie, ale pokonanie Djokovica czy Nadala, to byłaby z pewnością miła niespodzianka dla Mikhaila Youzhnego.

Richard Gasquet [13] (Francja) 127.76
Cała tenisowa Francja czeka na wybuch talentu Gasqueta. Obok Nadala, Djokovica i Berdycha jest to z całą pewnością jeden z najbardziej utalentowanych tenisistów młodego pokolenia. Francuzi czekają, aż "Rysiek" wygra Roland Garros, ale, jak na złość, ten najlepiej czuje się na nawierzchniach szybkich. Francuz już na początku sezonu, w Melbourne pokazał kawałek ładnego tenisa, ale wówczas nie poradził sobie w meczu przeciwko Robredo. W Paryżu była wielka sensacja, bo już w drugiej rundzie przegrał zdecydowanie z Kristofem Vliegenem. W Londynie było już jednak znakomicie. Kiedy w ćwierćfinale pokonał Roddicka, to wiele osób liczyło, że pokona też Federera w półfinale. Tak się nie stało, ale Richard pokazał wreszcie, że "pogłoski" o jego talencie nie są przesadzone. Przed US Open dwukrotnie przegrał w pierwszych meczach, przy czym w Cintinnati zszedł z kortu z powodu kontuzji. I tutaj trzeba uważać, bo Gasquet nie pierwszy raz ma problemy w końcowych fazach sezonu. Losowanie też nie zapowiada dla niego zbyt długiej gry w US Open, bo już w 1/8 będzie czekał Roger Federer, a dodatkowo wcześniej Gasquet musi pokonać Lopeza lub Ferrero w trzeciej rundzie. Będzie ciężko, ale jestem przekonany, że czasy Richarda Gasqueta jeszcze nastaną - i to już niedługo.

Lleyton Hewitt [16] (Australia) 54.27
O Lleytonie Hewitt'cie i jego osiągnięciach można już niemalże pisać poematy. W Australii jest bohaterem narodowym, w innych krajach jest bardzo ceniony jako sportowiec. Kangur to typowy walczak. Nie ma dla niego przegranej piłki, nie ma przeciwnika nie do pokonania. W swojej karierze był już numerem jeden w rankingu ATP, a jego seria dobrych wyników w US Open każe sądzić, że i w tym roku będzie groźny. Otóż od 2000 roku Lleyton Hewitt ani razu nie odpadał z US Open wcześniej, jak w ćwierćfinale, jednak tylko w 2001 roku miał okazję podnieść paterę przeznaczoną dla zwycięzcy gry singlowej mężczyzn. Podkreślam "gry singlowej", bo rok wcześniej wygrał także w deblu. W tegorocznych Wielkich Szlemach spisuje się przyzwoicie. U siebie, w Melbourne już w trzeciej rundzie trafił na Gonzaleza i musiał pożegnać się ze swoimi kibicami. W Roland Garros i Wimbledonie odpadał w czwartych rundach - odpowiednio z Nadalem i Djokovicem. Bardzo dobrze wyglądają również jego wyniki w dwóch Mastersach na kontynencie amerykańskim. Zarówno w ćwierćfinale w Montrealu, jak i półfinale w Cincinnati nie sprostał tylko Federerowi. Pochodzący z Adelaidy Lleyton będzie miał jednak w Nowym Yorku niełatwe zadanie. Pierwsze trzy rundy powinien wygrać spokojnie, ale w czwartej przyjdzie mu pewnie zagrać z Novakiem Djokovicem. I wtedy też poznamy prawdziwą siłę Kangura. Jednak tak walczących zawodników chciałoby się oglądać w każdym meczu turnieju Wielkiego Szlema.

Siedmiu na rezerwie, czyli oni mogą zaskoczyć!
Marcos Baghdatis, David Nalbandian, Marat Safin, Ivo Karlovic, David Ferrer, Mardy Fish oraz Radek Stepanek - co ich łączy? To, że nie są uznawani za głównych faworytów do zwycięstwa w US Open, ale każdy z nich ma argumenty, żeby zaskoczyć rywali. Karlovic, Ferrer, Fish i Stepanek grali świetnie podczas US Open Series, natomiast Baghdatis, Nalbandian i Safin to zawodnicy, którzy swoje na kortach już pokazali, ale nigdy nie wiadomo, kiedy ich talent ponownie zaskoczy wszystkich kibiców tenisa. Na nich także trzeba uważać, kiedy będziemy analizować spotkania. US Open 2007 czas zacząć!


PLAGIAT!!!!!!!!!!!

: 27-08-2007, 15:08
autor: kakaowy
gtratulacje !świetne robota Nihilus, doskonale potrafisz obsługiwac sie myszka i wybierac opcje kopiuj - wklej , w nagrode dostajesz 2 ostrzezenia ktore na pewno rozjasnia ci sprawe.

p.s trzeba bylo jeszcze zdjecia tez przekopiowac , moze nastepnym razem :twisted: , pozdro