Do takiego poważnego otwarcia sezonu tj. GP Nowej Zelandii zostało 46 dni z małym hakiem. Liga ruszy w kwietniu, więc będzie jeszcze czas coś więcej napisać, zwłaszcza iż marzec będzie obfitował w sparingi, więc sprawa będzie nieco jaśniejsza. W takim razie jak może wyglądać rywalizacja o prymat na globie w nadchodzącym sezonie? Na pewno jest to jeden z najciekawiej zapowiadających się cykli. Z poprzedniego roku zostali najlepsi, a i chyba najlepsi doszli. No owszem może brakować np. Grigorija Łaguty, Michaela Jepsena Jensena, czy też Macieja Janowskiego, ale przecież jest tylko piętnaście miejsc. Nie powinno być aż tak widocznego podziału, jak w sezonie 2012, kiedy to Peter Ljung, Bjarne Pedersen, Chris Harris i Hans Andersen wyraźnie odstawali od reszty - no nie ta liga po prostu.
Spore zmiany zaszły też w kalendarzu. Wraca Bydgoszcz, czyli królestwo Tomka Golloba. Wraca też łotewsko-rosyjskie Daugavpils - ciekawe kto tam dostanie dzikusa? Maksim Bogdanow? Czy może jednak Grisza, za stare zasługi i obecną klasę sportową? Wraca też Krsko, więc Matej Zagar będzie miał okazję zaprezentować się przed własną publicznością, dodajmy iż na bardzo kameralnym obiekcie. No i zapowiada się też prawdziwy hit w Sztokholmie, bo wpuszczą ich na nowo wybudowaną Friends Arenę, więc jeżeli frekwencja dopisze, to będzie to runda co najmniej na poziomie Cardiff, jeżeli chodzi o całą otoczkę. Z drugiej strony żegnamy zasłużone Vojens, Malillę i Leszno, które już wielokrotnie gościły najlepszych żużlowców globu. Zwłaszcza te dwie pierwsze miejscowości (?) wpisały się trwale w coroczny kalendarz. Do tego jeszcze Pavlicowie nie zorganizują rundy na swoim torze w Gorican. Czy to zmiany na plus? Zobaczymy. Osobiście cieszy mnie powrót GP na Łotwę, bo tor jest całkiem fajny, a i zainteresowanie odpowiednie. To by było na tyle, jeżeli chodzi o kwestie ogólne - teraz pokrótce opiszę mój pogląd na poszczególnych rajderów.
#1 Chris Holder (AUS)
Wejść na szczyt to jedno, ale utrzymać się na nim, to jeszcze większe wyzwanie. Zwłaszcza jak się sezon kończy kontuzją, która pewnie pozostawi jakiś ślad w przygotowaniu do sezonu, więc nie spodziewałbym się fajerwerków ze strony Australijczyka, od samego początku sezonu. Do tego przed rokiem kapitalnie funkcjonował mu sprzęt, a z tym to różnie bywa. Do tego silna tegoroczna stawka i wydaje mi się, że będzie mu strasznie ciężko włączyć się do walki o medale. Chociaż Cardiff, to pewnie znowu zdominuje - może nie tak jak w tym roku, ale tamtejszy tor leży jego rumakom jak żaden inny. Do tego jeszcze ze dwa, może trzy, większe wyskoki, ale wątpię w stabilizację formy na odpowiednio wysokim poziomie. Myślę, że będzie musiał walczyć o utrzymanie w ósemce.
#2 Nicki Pedersen (DEN)
Nicki był zabójczo skuteczny, ale taki on już jest - perfekcjonista do bólu, chociaż finezji za grosz. Wielokrotny Mistrz Świata, najlepszy w ligach, jeszcze młody, uznana marka - kasa na sprzęt będzie odpowiednia, więc naturalną koleją rzeczy jest widzieć w nim pretendenta do tytułu. Mimo wszystko, jeżeli znowu ktoś wyskoczy tak jak Chrispy ostatnio, to powinien obejść się smakiem. No jak dla mnie jest rzemieślnikiem - zajebistym profesjonalistom, ale cholera brak mu tego pierwiastka geniuszu, jaki mają np. Gollob, czy Ward. W przeszłości potrafił zdominować cykl, ale wynikało to w dużej mierze z przewagi technologicznej. Jak dla mnie zgarnie jakiś medal, ale długo będzie siedział na kole przyszłemu mistrzowi świata.
#3 Greg Hancock (USA)
Herbie zadziwił wszystkich zgarniając tytuł po tylu latach, ale nadal nie myśli ustępować i przed rokiem pokazał młokosom, że stary może i jest, ale jeszcze jary. Siły pewnie jeszcze ma, skoro nie myśli o rezygnacji, więc jeżeli tylko motorki będą hulać, to ten cwany lis już je odpowiednio wykorzysta. Jednak nie spodziewałbym się aż takiej petardy jak w 2011, kiedy to rozbił rywali w pył. Coś tam pewnie wygra, albo nawet nie raz, ale tytuły i medale zdobywa się równą jazdą - pozdrowienia dla Marka Lorama - a po sympatycznym Amerykaninie nie spodziewam się aż takiej regularności, no cholera ten wiek kiedyś musi wyjść. Wydaje mi się, że zaliczy parę wtop, coś jak przypadek naszego Tomka i w efekcie zabraknie mu punktów, aby pokusić się o atak na pudło.
#4 Tomasz Gollob (POL)
Dla Tomka miniony rok był marny, chociaż i tak uplasował się dość wysoko w generalce. Lata lecą, więc można chyba mówić, że jest to już ostatni dzwonek, aby coś wielkiego zrobić w tym sporcie. Postanowił odejść z Gorzowa do Torunia. Bejmów brakować nie będzie, bo odpowiedni kontrakt u odpowiedniej osoby podpisał. Tor na Motoarenie mu wybitnie pasuje i w przeciwieństwie do tego gorzowskiego nie jest to antyżużel - no może trochę, ale bynajmniej nie jest niebezpieczny. Nie mniej jednak kontrowersji co niemiara, więc presja będzie, zwłaszcza iż za czapkę śliwek jeździł nie będzie, ale co za tym idzie - dodatkowy bodziec, motywacja. Tak więc, jeżeli tylko poukłada sprawy sprzętowe, to znowu będzie brylował. Moim zdaniem nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i powalczy o ten kolejny tytuł, a z jakim efektem, to się okaże. Myślę, że medal jak najbardziej będzie w zasięgu. Wszak rozpoczął w Auckland kapitalnie, ale potem się zacięło. W Malilli jednak pokazał, że ten stary dobry Tomek, to jeszcze nie historia, a w Toruniu jeszcze później potwierdził klasę. Jak czytam, że Gollob się skończył, bo na tym - nie bójmy się tego powiedzieć - gównie w Gorzowie miał do dupy średnią, to tylko mi się śmiać chce.
#5 Emil Sayfutdinov (RUS)
Wielki talent ze Wschodu. Pamiętam jego pierwsze GP - w Pradze. Ledwo wślizgnął się do półfinałów, potem chyba trochę zlekceważony przez rywali, ale nie stawka go nie przytłoczyła i pomknął jak po swoje, po wygraną i moje $. Od tamtego czasu trochę wody w Wiśle upłynęło, ale do brązowego medalu z debiutanckiego sezonu się nie zbliżył. Od tamtej pory nie wygrał żadnej rundy GP - wtedy udało mu się to trzykrotnie. Niestety w 2010 roku dwa porządne dzwony i sezon praktycznie w dupę. Potem wprowadzili mu nowe tłumiki, które raczej mu nie pomogły, bo przecież wielokrotnie zarzucano mu, że jeździ na granicy ryzyka, że przejeżdża o centymetry za tylnym kołem rywala... Mówiło się, że ten chłopak na pewno wywalczy kiedyś mistrzostwo, o ile tylko nie pogrążą go kontuzje. Rok 2011 był w jego wykonaniu raczej rozczarowujący, jeżeli weźmiemy pod uwagę możliwości, ale i tak załapał się do czołowej ósemki. Z kolei w 2012 jeździł równo i może brakowało mu trochę do najlepszych, ale sezon odjechał cało i myślę, że teraz pora na kolejny krok do przodu. Przeprowadzka z Bydgoszczy pod Jasną Górę powinna mu w tym celu pomóc. Moim zdaniem będzie to jego sezon i to właśnie Rosjanina typowałbym jako przyszłego Mistrza i będę trzymał kciuki za to, bo facet jak mało kto potrafi raczyć kibiców widowiskową jazdą.
#6 Antonio Lindbaeck (SWE)
Zawodnik po przejściach, bo już zdążył zakończyć i wznowić karierę, ale niewątpliwie ciekawa postać. Miał wymarzony początek w Auckland, chociaż wyszedł trochę brak doświadczenia, ale potem się zacięło. Niby nieźle jechał, ale brakowało powera, do tego w pewnym momencie zaliczył nieprzyjemną kraksę. Kiedy wydawało się już, że nie odegra większej roli w cyklu, to zmienił silniki i to było to. Obok Holdera najlepszy zawodnik drugiej połówki sezonu, z dwiema wygranymi na koncie, więc nie sposób go lekceważyć. Fajnie balansuje na motocyklu i potrafi się ścigać, ale czy pół sezonu na takim poziomie, to nie za mało? Wydaje mi się, że będzie go stać na wyrwanie komuś medalu i wygranie ze dwóch imprez, ale raczej będzie ktoś lepszy. Należy jeszcze zauważyć, że takiego kontraktu w lidze polskiej jeszcze nie miał, więc będzie miał co włożyć w sprzęt, więc jeżeli tylko dołoży do tego ciężką pracę, to będzie czarnym koniem tegorocznego cyklu.
#7 Fredrik Lindgren (SWE)
W lidze częściej dawał dupy, niż świetnie punktował, ale w światowym czempionacie, to jednak był inny zawodnik. Udało mu się wygrać swój pierwszy turniej - na Ullevi, ale nadal jest to bardzo nierówny zawodnik. Nie ma bata, że nie zaliczy jakiejś sporej wtopy gdzieś, a do tego w jednym zawodach potrafi dwa razy kapitalnie objechać trzech rywali, a potem zgasnąć. Jeżeli nagle nie stanie się regularniejszy, to będzie balansował gdzieś na granicy ósemki, bo poziom w tym roku na pewno wzrośnie i każdy punkt będzie trzeba mocniej szarpać. Poza tym nie widzę u niego aż takiego potencjału, aby jeszcze mógł pokazać coś więcej.
#8 Andreas Jonsson (SWE)
Adrenalina miał być następcą wielkiego Tony Rickardssona, ale nie spełnił pokładanych nadziei. Dwa lata temu wywalczył wicemistrzostwo świata, ale miał ogromnego pecha, bo taki jeden pan zza wielkiej wody był poza zasięgiem. Wtedy nie sposób było nie zauważyć, że ma fantastycznie przygotowane motorki - co ciekawe nie od samego początku zaczął cisnąć konkretnie w GP, jakoś nie mógł przełożyć świetnej dyspozycji ligowej. No ale dzisiaj coś działa, a jutro nie i ten rok był już zdecydowanie gorszy i brutalnie sprowadził go na ziemię, bo zarówno Fredka jak Anton byli trochę lepsi, a formalnie rzecz biorąc, to zmagania zakończył dopiero na dziewiątym miejscu. Nie mniej jednak nadal jest to zawodnik z wysokiej półki i z takim doświadczeniem w elicie, to tanio skóry nie sprzeda i raczej tak drugiego słabego sezonu nie zaliczy. Nie mówię, że powtórzy sukces z 2011 roku, ale powinien się mało wiele spokojnie utrzymać w ósemce i przy odrobinie szczęścia z jeden turniej wygrać, bo co jak co, ale od takiego Lindgrena, to jest chyba jednak trochę lepszy.
#9 Martin Vaculik (SVK)
Vacul miał w tym roku sporo okazji do startów, jako iż najpierw wyleciał Jarek z powodu kontuzji, a potem Bjerre. Debiut przypadł na gorzowski turniej, gdzie odniósł imponujące zwycięstwo, inkasując dwadzieścia oczek. Komentatorzy skysports rozpływali się nad nim w zachwytach: "Slovak sensation". Niektórzy mogliby powiedzieć, że eee udało się, ale nic z tych rzeczy, bo potem potwierdził swoją klasę, notując dobre występy w Terenzano i Toruniu. Miał trochę problemów ze zdrowiem w międzyczasie, ale już wszystko chyba jest OK. Na co będzie go stać? Trudno powiedzieć. Jak dla mnie spora zagadka. Z tego co mówił, to pewnym problemem była nieznajomość torów - stąd słabsze występy w Cardiff czy Malilli. Wtedy roku dostał szansę i jeździł na luzie - teraz jednak będzie w trochę innym położeniu i presja będzie pewnie większa. Możliwości na pewno ma, ale z tego grona tylko Darcy Ward ma mniej odjechanych rund GP, a reszta przynajmniej raz jeździła jako stały uczestnik cyklu. Mimo to Słowak powinien walczyć i w pojedynczych zawodach dochodzić do finału, a który będzie na koniec? Myślę, że uplasuje się tuż za czołową ósemką.
#10 Jarosław Hampel (POL)
Tutaj kolejna zagwozdka. Jarek miniony sezon może spisać na straty, po tym jak poszli z Bjerre w bandę na Parken. Pod koniec niby wrócił, ale był cieniem samego siebie. Zimę pewnie solidnie przepracuje, będą podwójnie zmotywowanym, ale czy będzie w stanie wrócić do takiej formy, jaką miał sięgając po brązowy czy srebrny medal MŚ? Myślę, że sporo pracy jeszcze przed nim i taka przerwa będzie jednak jakoś rzutowała na tegoroczne zmagania. Stawiam, że w tym sezonie jeszcze trochę będzie mu brakować do najlepszych, albo przynajmniej miną tak ze trzy miesiące aż się rozkręci. Pisałbym mu tak jak Vaculowi miejsce tuż za pierwszą ósemką.
#11 Krzysztof Kasprzak (POL)
Hmmm tutaj mam spore obawy. Krzysiu niby trochę odżył, ale ten obraz jest nieco przekłamany. Tak czy siak wygrał GP Challenge i nie można powiedzieć, że sobie nie zasłużył. Jednakże średnią w Polsce wyśrubował sobie na tym specyficznym gorzowskim torze, a na wyjazdach już tak różowo nie było. W Cardiff niby ładnie się spisał, ale akurat trafił z silnikiem, a rund jest dwanaście. Także generalnie jestem na nie i może nie pojedzie tak słabo jak poprzednio, ale będę w autentycznym szoku, jeżeli zmieści się do dziesiątki. Stawiałbym raczej, że z Woffindenem będzie walczył o jakże zaszczytne miano ostatniego. Może jestem trochę brutalny, ale sorry - nie widzę argumentów.
#12 Matej Zagar (SLO)
Słoweniec już dwukrotnie miał szansę sprawdzić się w dłuższym okresie czasu, jak to jest rywalizować z najlepszymi. Nic szczególnego nie zwojował, ale było to dawno dawno temu, bo lata 2006 i 2007. Szmat czasu. Nie do końca wiem czego się po nim spodziewać, ale nie wydaje mi się, aby miał powtórzyć wynik ze swojego pierwszego sezonu w cyklu, kiedy to był siódmy. Niby trudno się do czegoś przyczepić, ale z drugiej strony odnoszę wrażenie, że to jednak nie jest to ten najwyższy poziom. Owszem lepszy od takiego Ljunga, ale zagwarantowanie sobie miejsca na przyszłoroczny cykl, to będzie dla niego sporym wyzwaniem. Powinien się gdzieś koło dziesiątego miejsca zakręcić, ale raczej niżej jak wyżej.
#13 Niels Kristian Iversen (DEN)
PUK jechał chyba w zeszłym roku życiówkę. W ligach trzepał wszystkich niemiłosiernie i był pewnym punktem swojej ekipy w DPŚ. Szkoda tylko, że nie dostał szansy w którejś z duńskich rund GP, bo należała mu się jak psu micha. Nieważne. Teraz cały rok startów przed nim i co? Śmierdzi mi casusem Kołodzieja, Kasprzaka itd., chociaż pewnie aż takiego dramatu nie będzie, bo już trochę kółek za Ole Olsena wykręcił, ale niczym się wtedy nie wyróżnił. Kolejna z kluczowych zagadek nadchodzącego sezonu, chociaż ta kluczowość, to bardziej jeżeli chodzi o ligę i Stal Gorzów. Krótko mówiąc nie wierzę, że chociażby w 90% powtórzy poprzedni sezon, gdzie de facto nie miał aż tak poważnego testu jak chociażby Vaculik w tych paru turniejach. Należy pamiętać, że liga, to jednak coś trochę innego. Powinien być pod kreską, a jak bardzo, to nie powiem, bo może być bardzo różnie. W jego przypadku można tęsknić za brakiem jednodniowych finałów MŚ, a przynajmniej brakiem takiego jednorocznego systemu eliminacji. Dycha i wyżej.
#14 Tai Woffinden (GBR)
Chyba jedyna nadzieja brytyjskiego speedwaya. Scott i Bomber swoje szanse mieli, i cóż... pewnego poziomu nie przeskoczyli. Tajski talent ma, ale to nie wszystko. Do tego potrzeba pracy i kasy, aby mieć na czym jeździć. Sporym ciosem dla niego był śmierć ojca, który mu bardzo pomagał. Do tego liczne kontuzje i tak jakby stanął nieco w miejscu. Tak jak Kasprzak ścigał się przez rok w GP i efekt był równie opłakany. Nie mniej jednak jaja ma i może osiągnąć więcej jak starsi koledzy z reprezentacji. Tylko czy to znowu nie jest za wcześnie? Na pewno okazja dobra, bo Bomber jechał dno, a Scotty niekoniecznie się palił do zastępstwa, więc alternatywy nie było - szkoda byłoby nie skorzystać, ale odnoszę wrażenie, że przydałby mu się taki jeden solidny sezon przejechany w naszej ekstralidze i to najlepiej bez większych kontuzji. W chwili obecnej mam spore wątpliwości czy będzie w stanie podołać wyzwaniu. Nie powinien odwalić takiej padaki jak ostatni Bomber, albo kiedyś Scotty, ale stawka jest jaka jest i trudno plasować go gdzieś indziej, jak pod koniec tabeli. Jednakże powinien pokazać w pojedynczych biegach kawał dobrego speedwaya, a czasem może wjechać do jakiegoś finału.
#15 Darcy Ward (AUS)
Cudowne dziecko, no geniusz, ale strasznie niesforny. Jeżeli tylko się ogarnie, to przy braku pecha materiał na wielokrotnego mistrza świata. Tylko cholernie dużo pracy przed nim, jeżeli chodzi o te sprawy. Bo talent ma naprawdę wielki, do tego jeździ niezwykle inteligentnie. Ten rok niby przeciętny, ale należy pamiętać, że przed DPŚ przypałętała się kontuzja ręki i miała spory wpływ na jego formę. Potem pod koniec roku jeszcze mała przygoda w barze i obraz sezonu jest jaki jest. Spodziewam się, że uda mu się coś wygrać i da sporo radości swoją jazdą, ale na ile ta efektowność będzie efektywna? Czy będzie w stanie regularnie kolekcjonować punkty? Sporo torów będzie dla niego nowych, gdzie niekoniecznie muszą mu pasować. Strzelam, że pokaże się parę razy z dobrej strony, ale będzie musiał liczyć na dzikusa na następny sezon, które oczywiście dostanie od ręki, bo taki rajder w GP jest potrzebny.
Moja fantazyjna tabela:
1. Emil Sayfutdinov
2. Tomasz Gollob
3. Nicki Pedersen
4. Antonio Lindbaeck
5. Andreas Jonsson
6. Greg Hancock
7. Chris Holder
8. Fredrik Lindgren
9. Jarosław Hampel
10. Martin Vaculik
11. Darcy Ward
12. Matej Zagar
13. Niels Kristian Iversen
14. Tai Woffinden
15. Krzysztof Kasprzak
No ale tak mi tylko podpowiada intuicja, a bukmacherzy powinni cenić zawodników do tytułu w trochę innej kolejności, ale i tak jak zobaczyłem kursy i jak dwaj główni fav Holder z Wardem, to aż się za głowę chwyciłem.
:unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!:

:unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!: :unibet-brak-polskiej-licencji!:
:wh: :wh: :wh: :wh: :wh:

:wh: :wh: :wh: :wh: :wh:
:betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!:
:betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!: :betsson-brak-polskiej-licencji!:
:marathon: :marathon: :marathon: :marathon: :marathon:
:marathon: :marathon: :marathon: :marathon: :marathon: