Najlepsze bonusy bukmacherskie: Fortuna, Etoto, Totolotek, Lvbet
1. Totolotek
20 pln
bez depozytu +1000 PLN
2. LVbet
20 PLN
bez depozytu +1000 PLN
3. Fortuna
20 PLN
bez depozytu +1000 PLN
4. Etoto
20 PLN
bez depozytu +1040 PLN
5. Fortuna
100 PLN
dodatkowo +1000 PLN
Na terytorium Polski zaklady wzajemne moga oferowac jedynie te podmioty, ktore posiadaja zezwolenie na urzadzanie zakladow wzajemnych. Udzial w nielegalnych grach hazardowych jest karany. Hazard zwiazany jest z ryzykiem.

Zasady gry w baseball

Typy poparte analizami na Baseball. Głownie Major League Baseball z USA, ale także cały świat.
Regulamin forum
Baseball

Baseball to gra sportowa popularna głównie w Stanach Zjednoczonych. Finał MLB to najlepszy czas reklamowy na świecie. Dlatego warto nauczyć sięobstawiać rozgrywki MLB i inne rozgrywki w Baseball .

Tylko u nas znajdziesz typy bukmacherskie na Baseball na świecie oraz profesjonalne analizy spotkań Baseball. Wszystko za darmo.

Zapraszamy teraz do zapoznania się z poszczególnymi tematami w tym dziale. Przeczytaj terminarz Baseball, opisy odbytych spotkań oraz analizy i darmowe typy na Baseball. MLB i wiele więcej.
Zablokowany
NuNeK
Posty: 42
Rejestracja: 05-04-2007, 23:16

Zasady gry w baseball

Post autor: NuNeK » 06-04-2007, 15:40

Boisko

Boisko do baseballu tzw. baseball diamond jest w przybliżeniu wycinkiem koła o kącie rozwarcia 90°. Kształt boiska przedstawiany jest na diagramie obok. Boisko podzielone jest na dwa wyraźnie kontrastujące z sobą obszary. Wewnętrzny zwany infield składa się z kwadratu, na którego czterech rogach położone są bazy. Ta cześć boiska zwykle utworzona jest z utwardzonego piasku, zazwyczaj w czerwono-rdzawym kolorze. Długość boku tego kwadratu, a zarazem odległość pomiędzy poszczególnymi bazami, wynosi 90 stóp czyli 27.43 metra. Wierzchołek kwadratu będący zarazem wierzchołkiem kąta prostego, którego ramiona stanowią boczne granice boiska tzw. foul lines stanowi czwartą bazę, tzw. bazę domową home plate. Na wierzchołku leżącym po prawej stronie bazy domowej znajduje się pierwsza baza first base, na przeciwległym druga baza – second base, a po lewej trzecia baza – third base. Same bazy są rodzajem twardych poduszek o wymiarach zbliżonych do 30 cm (jedna stopa). Za bazą domową, już poza kwadratem, znajduje się stanowisko łapacza - catcher tzw. catcher box, zawodnika drużyny fielding team, czyli zawodnika łapiącego piłki rzucane przez pitchera. W pobliżu środka kwadratu, w odległości 60 stop (18.29 m) od bazy domowej w znajduje się wydzielone koło o średnicy 18 stóp (5.47 m) będące stanowiskiem pitchera, czyli zawodnika drużyny fielding team rzucającego piłki. Okrąg zwykle tworzy niewielki wzgórek, na którego szczycie stoi zawodnik. Infield dopełnia cześć koła ze środkiem w miejscu stanowiska pitchera i o promieniu 90 stóp. Podobnie jak bazowy kwadrat ta część boiska wysypana jest piaskiem lub drobnym żwirem. Druga część boiska, tzw. pole zewnętrzne outfield, jest trawiastym obszarem będącym wycinkiem koła o średnicy 290 do 400 stóp (88.4 do 121.9 metra). Zewnętrzną i boczne granice pola zewnętrznego wytycza parkan.




Zasady ogólne

W baseball grają dwie drużyny z których każda na przemian spełnia rolę strony atakującej (team at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!), której zadaniem jest zdobycie punktów i przeszkadzającej w tym drużyny broniącej się (fielding team).


Drużyna uderzająca (team at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!)

Ze strony drużyny uderzającej w każdym momencie gry uczestniczy przynajmniej jeden lecz nie więcej niż czterech zawodników. Na początku pojedynczej rozgrywki inningu, w grze uczestniczy tylko jeden zawodnik, a wraz rozwojem gry i zdobywaniem kolejnych baz liczba ich wzrasta. Zawodnik uderzający - batter, staje z prawej lub lewej strony bazy domowej (w zależności czy jest prawo- czy leworęczny) i stara się kijem bejsbolowym, uderzyć w piłkę rzucaną przez pitchera przeciwnej drużyny, zanim zdoła złapać ją catcher. Jeśli uda mu się to, pozostawiając kij stara się dobiec do pierwszej bazy, a jeśli to możliwe kolejnych, zanim piłka zostanie złapana przez zawodników przeciwnej drużyny i odrzucona do zawodnika strzegącego bazy. Zawodnik zdobywa bazę jeśli zdoła dotknąć jej jakąkolwiek częścią ciała zanim dotknie (tag out) go zawodnik drużyny przeciwnej strzegący tej bazy, jednakże nie wcześniej niż zostanie mu podana złapana wcześniej piłka. Jeżeli zawodnik uderzający nie zdoła zdobyć bazy, zostaje zbity i wycofuje się z gry. Zawodnik zostaje zbity także wtedy, gdy wykona trzy nieudane próby (strike-out) uderzenia piłki. Próba uderzenia piłki uznawana jest za nieudaną, gdy zawodnik wykona pełny zamach kijem nie trafiając w piłkę, a ona sama zostaje złapana przez catchera. Zbicie następuje także wtedy, gdy po jej odbiciu piłka zostaje wyłapana z powietrza - air ball (złapana zanim spadnie na murawę, w przeciwnym razie jest to ground ball). Trzecim przypadkiem zbicia jest sytuacja gdy batter trzykrotnie zignoruje (nie wykona próby jej odbicia) prawidłowo rzuconą piłkę. Jeżeli pitcher czterokrotnie popełni błąd rzucając piłkę w nieodpowiedni sposób, a zanim batter wykona trzy błędy w uderzeniu, ten ostatni zdobywa bazę za darmo, dostaje tzw. walk. Jeżeli pierwsza baza jest zajęta, zawodnik na niej stojący przesuwa się o jedną bazę dalej, uwalniając ją dla nadchodzącego. Jeżeli zajęte są kolejne bazy, wszyscy zawodnicy je zajmujący przesuwają się o jedna bazę. W tej sytuacji zawodnik na trzeciej bazie osiąga w ten sposób bazę domową, zdobywając punkt dla swej drużyny.

Zdobycie punktu następuje wtedy, gdy jeden zawodnik zdobędzie po kolei cztery bazy, włączając w to home plate. Zawodnik ma prawo walczyć o zdobycie następnej bazy wtedy, gdy zawodnik z jego drużyny będący w danym momencie batterem zdoła uderzyć piłkę i sam biegnie w kierunku pierwszej bazy. Zawodnik zdobywający kolejne bazy może być zbity w trakcie zdobywania kolejnych baz, podobnie jak i zdobywający pierwszą bazę, jednak tenże zawsze musi być zbity pierwszy, a dopiero po nim zawodnicy na kolejnych bazach. Pilnujący pierwszej bazy po zbiciu zawodnika atakującego ją może odrzucić piłkę do pilnującego następną atakowaną bazę. Jeżeli tamten po złapaniu piłki dotknie swej bazy lub atakującego ją zanim ten bazę osiągnie, zbija także i jego. W tej sytuacji ma się do czynienia z podwójną grą tzw. double play. Teoretycznie może mieć miejsce gra potrójna triple play, kiedy w podobny sposób zostają zbici trzej zawodnicy drużyny at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!. Taka sytuacja zdarza się jednak niezwykle rzadko. Jeżeli zawodnik uderzający uderzy piłkę w taki sposób, że nie złapana opuści ona obszar boiska (spadnie za parkanem, kończącym boisko), uzyskuje on tzw. home run. Wtedy to, jako że piłka jest poza grą i nie może być zbity, przebiega (zwykle powolnym truchtem) boisko zaliczając wszystkie po kolei bazy zdobywając punkt dla swojej drużyny. Jeżeli którakolwiek z baz jest zajęta przez innych zawodników, także i ci zaliczają pozostałe bazy dobiegając do bazy domowej, także zdobywając punkty dla swej drużyny. Przy home run drużyna atakująca może zdobyć aż cztery punkty pod warunkiem, że wszystkie trzy bazy są zajęte – bases loaded. Home run podobnie jak double play są najbardziej emocjonującymi momentami gry.

Gdy zawodnik uderzający zostanie zbity lub zdobędzie bazę, do gry wkracza kolejny zawodnik tej samej drużyny. Kolejka tzw. line up zawodników jest ustalona przed meczem i żaden zawodnik nie może wrócić do gry jako uderzający, dopóki wszyscy jego koledzy z drużyny nie wykonają swego zadania na tej pozycji.


Drużyna w polu (fielding team)

Fielding Team tworzą pitcher, catcher, czterech infielderów, z których trzech strzeże bazy jako first baseman, second baseman, third baseman i short stopper. Short stopper zwykle zajmuje pozycję w okolicy drugiej bazy wspomagając drugiego basowego. Drużynę dopełniają trzej outfielders grający na polu zewnętrznym. Wszyscy zawodnicy z wyjątkiem catchera i pitchera, występują jako uderzający (batters) gdy ich drużyna gra jako uderzająca (Team at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!). Przepisy niektórych lig wymagają także od nich wzięcia udziału w grze at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!.

Pierwszy bazowy, który tradycyjnie jest najlepszym batterem zespołu, zajmuje pozycje bardzo blisko pierwszej bazy, stale dotykając ją nogą i będąc gotowym do przyjęcia piłki po odbiciu battera przeciwnej drużyny. Drugi bazowy i trzeci bazowy zwykle operują w okolicach swych baz. Short stopper zwykle stoi w okolicy drugiej bazy znajdującej się za plecami pitchera swej drużyny. Jest to bardzo ważna pozycja, gdyż najczęściej piłka uderzona przez battera przeciwnej drużyny przelatuje tym torem, a wyłapanie jej tak blisko pola gry zapewnia zbicie zawodnika lub nawet dwóch zawodników (double play) przeciwnej drużyny. Trzech outfieldersów rozmieszczonych jest na murawie pola zewnętrznego i zadaniem ich jest wyłapanie długich odbić, jeśli to tylko możliwe z powietrza, oraz odrzucanie piłki w kierunku short stoppera, który przekazuje ją do kolejnych bazowych zgodnie z aktualnymi potrzebami gry.


Rzucanie (pitching)

Rzucanie piłki, a w związku z tym i rola pitchera, jest nie do przecenienia. Wysoka klasa pitchera często decyduje o zwycięstwie drużyny i odwrotnie, błędy przez niego popełniane zwykle kończą się zdobyciem punktów przez drużynę przeciwną.

Pitcher jest zawodnikiem wyspecjalizowanym w swym zadaniu i zwykle nie występuje w kolejce batterów (chyba że nakazują tego ligowe przepisy) w czasie gdy drużyna gra jako fielding team.

Pitcher zajmuje pozycję w centralnym punkcie bazowego kwadratu w odległości 60 stóp od catchera, do którego kierowane są jego rzuty. Każdy z pitcherów ma swoją własną technikę rzutu, lecz można wyróżnić w nich pewne zasadnicze wspólne cechy. W pierwszym momencie pitcher trzyma piłkę w dłoni za plecami. Przebierając palcami stara się uchwycić piłkę tak, by najskuteczniej ją uwolnić w końcowej fazie rzutu. Następnie lekko przysiadając na jednej nodze wykonuje półobrót, jednocześnie wykonując wypad ciałem z jednoczesnym potężnym wymachem ręki, w której trzyma piłkę. W końcowej fazie zamachu uwalnia piłkę, która szybuje w kierunku catchera. Wyrzut kończy się przysiadem, w którym hamowana jest energia bezwładności ciała. Pitcher po wykonaniu rzutu szybko podnosi się by być gotowym na ewentualne wyłapanie piłki odbitej przez battera przeciwnej drużyny, gdy ta znajdzie się w jego zasięgu. Taka sytuacja nie jest częsta, lecz zwykle prowadzi do zbicia zawodnika lub w sprzyjających okolicznościach double, a nawet triple play.

To co na pierwszy rzut oka może się wydać łatwym, w istocie jest nie tylko wymagającym fizycznie, lecz i technicznie zadaniem. Piłka rzucona przez pitcherów profesjonalnych, grających w głównych ligach, osiąga prędkość do 150 kilometrów na godzinę. Piłka musi być rzucona precyzyjnie, gdyż aby zostać zaliczona jako prawidłowa (prowadząca do zbicia - strike out zawodnika at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!), musi nadlecieć do łapiącego ją catchera odpowiednim torem. Dodatkowo pitcher nadaje piłce rotację by odpowiednio zmodyfikować tor oraz by w chwili kontaktu z kijem w czasie uderzenia możliwie jak najbardziej utrudnić batterowi dalekie, płaskie odbicie, które zagwarantuje mu dostatecznie dużo czasu na zdobycie bazy lub nawet da mu home run. Wprawni pitcherzy posiadają wiele technik rzutów. Najczęściej stosowana jest fastball, kiedy to piłka wyrzucona jest z możliwie jak największą prędkością i podąża po torze prostoliniowym w kierunku catchera.

Innymi typami rzutów są curveball, slider, changeup, forkball i knuckleball.

Rzucanie piłki jest także wyzwaniem fizycznym. W ciągu przeciętnego meczu następuje od 120 do 170 rzutów. Z tego względu tylko w rzadkich przypadkach ten sam pitcher gra przez całą grę. Zwykle w ciągu meczu zmieniany jest przez rezerwowego, tzw. relief pitcher. Rezerwowi znajdują się w wydzielonym miejscu, które jest zwykle prostokątnym obszarem ogrodzonym wysokim parkanem i leżącym na skraju boiska, zwanym bullpen (dosłownie "zagroda dla byków") . W momencie konieczności wymiany relief pitcher zostaje wywołany (współcześnie za pomocą radiotelefonu lub telefonu komórkowego) i po krótkiej rozgrzewce dokonywanej na skraju boiska wchodzi do gry. Jako że w profesjonalnych ligach drużyny prowadzą bardzo intensywne rozgrywki (nawet do sześciu meczów tygodniowo), po kilku meczach pitcher zwykle musi się udać na kilkudniowy odpoczynek w celu odzyskania sił.

Interesującym aspektem gry pitchera, a dla osób niezorientowanych nawet komicznym, jest sposób komunikowania się pomiędzy pitcherem a catcherem. Komunikacja taka jest konieczna w celu ustalenia rodzaju rzutu. Pitcher wysyła sygnały do swego partnera za pomocą umówionego wcześniej systemu gestów zwykle dotykając w odpowiedni sposób daszka czapki, uszu, nosa lub innych części ciała. Kod musi być często modyfikowany, nawet kilka razy w czasie jednego meczu, by nie został rozszyfrowany przez drużynę przeciwną.


Łapanie piłki (catching)

Catcher jest zawodnikiem najbliżej współpracującym z pitcherem, tworząc z nim zespół zwany battery. Zajmuje on pozycje bezpośrednie za bazą domową (home plate). Zadaniem catchera jest skuteczne złapanie piłki adresowanej do niego. Niekiedy catcher także musi ją odrzucić do jednego z bazowych, jeżeli wymaga tego aktualna sytuacja. Zadanie catchera może się wydawać łatwe, lecz w istocie jest wymagające fizycznie. W ciągu każdego meczu zawodnik musi spędzić kilka godzin w niewygodnej pozycji kucając. Dodatkowo pewne złapanie piłki nadlatującej z prędkością bliską 150 kilometrów na godzinę wymaga wprawy i siły. W większości lig catcher jest także częścią kolejki (line up) uderzających, gdy jego drużyna gra jako uderzająca (at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!). Także zawodnicy grający w polu infielders i outfielders muszą być bardzo sprawni w wyłapywaniu piłek w różnych sytuacjach.

Uderzanie piłki

Uderzenie piłki zwykle następuje po szerokim zamachu kijem. Przy skutecznym uderzeniu piłka (zwykle na ułamek sekundy zanim wyląduje ona w rękawicy catchera) wylatuje w przestrzeń. Jeżeli przekroczy boczne linie (foul lines) zwana jest foul ball i zwykle jest ignorowana, aczkolwiek gdy złapana z powietrza (air ball) przez catchera lub innego zawodnika, jest uznawana jako strike out. Zwykle jednak te piłki lądują na trybunach. Najbardziej oczekiwanym uderzeniem jest takie, które kończy się wysokim i dalekim (poza krańcowy parkan) lotem. W takiej sytuacji mamy do czynienia z home run. Podobnie uderzona piłka, lecz z mniejszą siłą, ląduje w polu gry, lub co gorsza dla zawodnika uderzającego, gdy zostaje wyłapana z powietrza i powoduje jego zbicie. Bardziej pożądanym jest płaskie, szybkie uderzenie, w wyniku którego piłka, jeśli tylko przedrze się przez zaporę zawodników grających w polu wewnętrznym, kozłując lub lecąc płaskim lotem zagłębia się w pole zewnętrzne (outfield). Taka trudna do złapania piłka zwykle daje uderzającemu wystarczająco czasu na zdobycie jednej lub nawet dwóch baz.


Zdobywanie baz

Celem gry jest zdobywanie baz. Podstawowym sposobem jest prawidłowe odbicie piłki przez zawodnika uderzającego (batter), które zwykle daje mu wystarczająco dużo czasu na dobiegniecie do bazy, a innym zawodnikom z bazy do bazy. Nie jest to jedyny sposób. Po pierwsze, jeśli pitcher popełni cztery błędy, to znaczy piłka rzucona przez niego nadleci do catchera nieodpowiednim torem, a batter nie wykona zamachu, dostaje on tzw. walk, czyli bazę za darmo. Podobnie się dzieje, gdy błędnie rzucona piłka uderzy battera. Taka sytuacja często kończy się groźną kontuzją, lecz jeśli tak nie jest, batter dostaje bazę za darmo.

Innym sposobem zdobycia bazy jest jej "ukradzenie" - stealing base. Ukraść bazę może zawodnik zajmujący pierwszą, drugą lub trzecią bazę i ma przed sobą wolna bazę, to znaczy nie zajętą przez innego zawodnika własnej drużyny. Normalnie zawodnik zajmujący bazę stoi bardzo blisko niej, by uniknąć ewentualnego zbicia. Zawodnik zamierzający ukraść bazę zwykle odsuwa się od niej na kilka kroków w kierunku następnej bazy. Zwykle jest to zauważone przez drużynę przeciwną, lecz często ignorowane. Niktórzy pitcherowie podejmują jednak próbę zbicia takiego zawodnika, niespodziewanie rzucając piłkę zamiast do catchera do bazowego strzegącego danej bazy. Jeśli zawodnik usiłujący ukraść bazę nie powróci na swoją zanim bazowy złapie piłkę, zostaje zbity. Zważywszy na fakt, że kradnącymi bazy są zawodnicy zwinni, na ogół udaje im się manewr powrotu na bazę. Przez pitcherów podanie do bazowego najczęściej traktowane jest bardziej jako próba zniechęcenia kradnącego, niż nadzieja na jego zbicie, gdyż jest to manewr dość ryzykowny. Bazowy nie spodziewający się podania może mieć problem z odebraniem szybkiej piłki, a to może dać szansę na skradzenie bazy.

Zawodnik stojący na którejś z baz może ruszyć w kierunku następnej w dowolnym momencie - także zaraz po uderzeniu przez battera. Kiedy jednak batter uderzy fly ball (piłka wysoko w powietrze), to kradnący powinien się wstrzymać. Jeśli bowiem któryś z zawodników broniących wyłapie piłkę przez jej kontaktem z ziemią, to batter zostaje wyautowany, a wszyscy atakujący w polu muszą wrócić do bazy, którą zajmowali przed uderzeniem. Dopiero po "zameldowaniu" się na swojej bazie mogą spróbować pobiec do następnej.

Inningi i punktacja

Podstawową jednostką meczu baseballowego jest inning. Każdy inning składa się z dwóch okresów półinningów, zwanych top of inning i bottom of inning. W każdym z okresów drużyny grają na przemian jako uderzająca (team at bet-at-home-brak-polskiej-licencji!) i w polu (fielding team). Pomiędzy każdym inningiem, jak i pomiędzy półinningami, następuje krótka przerwa na przegrupowanie drużyn.

Standardowy mecz baseballowy składa się z dziewięciu inningów i trwa przeciętnie około dwóch godzin. Zgodnie z zasadami mecz nie może zakończyć się remisem. Jeśli drużyny w końcu dziewiątego inningu posiadają tę samą liczbę punktów, kolejne inningi są dodawane. Gra jest kontynuowana do czasu zdobycia rozstrzygającego punktu. Teoretycznie więc mecz baseballowy może trwać w nieskończoność. Praktycznie jednak prędzej czy później któraś z drużyn zdobywa punkt. Najdłuższym, a jednocześnie jedynym remisowym zanotowanym w historii meczem baseballowym był rozegrany w 1920 roku pomiędzy Brooklyn Robins (współcześnie Dodgers) a Braves). Mecz przerwano po 26 inningach z powodu zapadających ciemności. Mecz zakończył się wynikiem 1-1. Punktacja w meczu baseballowym jest niezwykle prosta. Liczone są punkty za każdorazowe zdybcie bazy domowej (home plate). Zwykle sumaryczna liczba punktów zdobyta przez obie drużyny oscyluje wokół liczby 10, jednak mecze, w których zdobywany jest tylko jeden punkt lub dwa, nie należą do rzadkości.


Dodatkowy personel i sędziowie

Każda z drużyn ma swojego głównego trenera (manager). Jego zadaniem jest dbanie o ogólną strategię gry, ustalenie pozycji i kolejki uderzających. Ma on do pomocy asystentów, dbających o poszczególne elementy gry i grupy zawodników. Stanowiska trenerów znajdują się na obrzeżu boiska pomiędzy pierwszą a drugą bazą i pomiędzy trzecią a domową bazą. Trenerzy doradzają zawodnikom w czasie gry.

Grę nadzorują sędziowie, tzw. umpires. W każdej grze uczestniczy przynajmniej jeden sędzia zajmujący stanowisko za zawodnikiem łapiącym piłki (catcherem). Jego zadaniem jest decydowanie o prawidłowości rzucanych piłek. W grze lig zawodowych do każdej bazy przypisany jest pojedynczy sędzia. Decyduje on, czy baza została zdobyta, czy też zawodnik ją zdobywający został zbity. Oddzielną funkcją jest sędzia zliczający punkty (official scorer).

Ubiór i wyposażenie zawodników

Tradycyjnie zawodnicy drużyn baseballowych ubrane są w trykotowe stroje, składające się z bluz z długimi rękawami, długich spodni i podkolanówek często naciągniętych na spodnie. Trykoty poszczególnych drużyn różnią się krojem, barwami i znakami. Sportowe buty wyposażone są w kolce na podeszwie, by zwiększyć przyczepność do gruntu. Ważnym elementem ubioru zawodników jest czapka z daszkiem (baseballówka – baseball cap). Szeroki i długi daszek ma za zadanie ochraniać oczy przed słońcem. Popularność baseballu przyczyniła się do wzrostu popularności tego typu czapek, które praktycznie wyparły inne nakrycia głowy w codziennym użyciu. Do pozostałych elementów wyposażenia zawodnika należą:

* kij baseballowy (baseball bet-at-home-brak-polskiej-licencji!) – lekko stożkowy z zaokrąglanym końcem i wygodnym, dwuręcznym uchwytem. Wykonywane z drewna lub z aluminium. Te ostatnie nie są dopuszczone do użytku w ligach zawodowych.
* rękawica baseballowa (mitt) – duża rękawica, przystosowana do wygodnego i skutecznego chwytania piłki.
* piłka (baseball) – korkowe jądro owinięte jest ciasno wieloma warstwami cienkiego sznurka. Pokryta skórą lub skóropodobnym tworzywem z szwem.
* hełm battera – podobny w kształcie do czapki, lecz wzmocniony miękką wykładziną i osłoną na ucho wystawione w kierunku nadlatującej piłki, skutecznie chroniący głowę zawodnika przed uderzeniem.
* osłona catchera – maska ze stalowych drutów, napierśnik i nagolenniki chroniące catchera przed przypadkowym uderzeniem piłką.

informacje pobrane z encyklopedii http://www.wikipedia.org/
Ostatnio zmieniony 06-04-2007, 15:51 przez NuNeK, łącznie zmieniany 1 raz.
Jak nie dziś tu jutro wygramy :-)
Im lepszy przeciwnik tym większa satysfakcja z wygranej ...

Awatar użytkownika
koles
Posty: 2209
Rejestracja: 14-04-2007, 08:54

MLB - Rozwinięcie skrótów, określeń, nazewnictwa baseballowe

Post autor: koles » 30-05-2008, 12:27

1B - SINGLE - po prawidłowym uderzeniu piłki pałkarz dobiega do pierwszej bazy.

2B - DOUBLE - po prawidłowym uderzeniu piłki pałkarz dobiega do drugiej bazy.

3B - TRIPLE - po prawidłowym uderzeniu piłki pałkarz dobiega do trzeciej bazy.

AB - At bat - ta statystyka jest potrzebna do obliczania BA (batting average), czyli średniej z jaką zawodnik uderza. At bat czyli "przy kiju", "z kijem" to sytuacja gdy zawodnik druzyny atakującej ma odbić piłkę narzucaną przez pitchera. Do tej statystyki nie wliczamy:
1. Gdy zawodnik otrzyma t.zw walk, czyli pitcher narzuci czterokrotnie piłkę w nieprawidłowy sposób, pałkarz dostaje w tym momencie pierwszą bazę.
2. HBP - hit by pitch, czyli trafiony przez pitchera piłką
3. Specjalnie poswięca się dla kolegi z druzyny aby umożliwić mu zdobycie kolejnej bazy lub punktu (sacrifice fly, sacrifice bunt)
4. Gdy od razu jest mu dana pierwsza baza (inteference, obstruction)
5. Gdy inning kończy się w momencie gdy pałkarz nie odbił piłki, a jest "przy kiju" (np. złapany zostaje zawodnik próbujący ukraść bazę i jest to 3 aut)

BA (AVG - Batting average) - jest to liczba prawidłowych uderzeń wykonanych przez pałkarza podzielona przez liczbę AB (At bats)

BB - base on balls ("walk") - zdobycie pierwszej bazy przez pałkarza wskutek 4 błędów (balls) pitchera.

H - Hit - dobre uderzenia pałkarza, czyli po uderzeniu dobiegnięcie do minimum 1 bazy. Nie może to być spowodowane błędem obrony, wtedy hit nie wlicza się do statystyki.. Liczba "Hits" podzielona przez "At bat" daje nam "Batting average (BA)".

HR - Home run - piłka wylatuje poza pole gry w miejscu dozwolonym przepisami i pałkarz automatycznie zdobywa punkt.

RBI - Runs Batted In - (jest to element statystyki) - suma obiegów, które "weszły" przy odbiciu danego pałkarza, a mówiąc po polsku podlicza się dla danego pałkarza ile razy podczas jego odbić zakończono pełen obieg czyli zdobyto metę domową a co za tym idzie punkt


SO - Strikeout - wyautowanie pałkarza poprzez 3 dobre narzuty pitchera gdy pałkarz nie jest w stanie ich odbić, lub poprzez nawet złe narzuty pitchera ale pałkarz zamachnie się kijem w próbie odbicia. Pałkarz nie może zostac wyautowany w momencie 3 foula czyli po 2 odbiciach poza pole gry (foul) 3 takie odbicie nie powoduje autu..

TB - Total bases - całkowita liczba baz zdobytych.


Baserunning statistics (statystyki biegacza czyli dosłownie pałkarza po prawidłowym odbiciu)

CS - caught stealing - liczba nieudanych prób "kradzieży baz".

SB - stolen bases - liczba "skradzionych baz". W momencie gdy pitcher narzuca piłkę do pałkarza a na przykładowo bazie numer 1 jest biegacz, może on podjąć próbę ukradzenia bazy. W momencie narzutu szybki start biegacza i nawet w przypadku strike'a lub balla może on skraść bazę numer 2.

R - run - liczba zdobytych punktów przez zawodnika (powrót do bazy domowej).

SF - sacrifice fly - ilość punktów zdobytych dzięki uderzeniu piłki na zapole przez pałkarza. Piłka zostaje złapana z powietrza przez obrońcę, co powoduje wyautowanie pałkarza, umożliwiając jednak biegaczowi na dobiegnięcie z trzeciej bazy do bazy domowej - i przez to zdobycie punktu.

SB (SacB lub SacBunt) - sacrifice bunt - ilość zagrań wykonanych przez pałkarza, które umożliwiły przesunięcie biegacza na następną bazę. Piłka uderzona przez pałkarza odbija się od ziemi na przedpolu i zostaje złapana przez obrońcę, który następnie wyautowuje pałkarza na pierwszej bazie. Zagranie to umożliwia jednak przesunięcie się co najmniej jednego biegacza na następną bazę.


Pitching statistics (statystyki pitcherów)

W - wins - liczba zwycięstw pitchera (zwyciestwo jest zaliczone gdy pitcher gra przynajmniej 5 inningow i w momencie zejscia jego druzyna wygrywa i dowozi oczywiscie zwyciestwo do konca)

L - losses - liczba porażek

ERA - Earned Run Average - statystyka dla pitchera, jest to ilość punktów przeciwko niemu zdobytych przez drużynę przeciwną z JEGO winy (czyli ilość zawodników drużyny przeciwnej która dobiegła z powrotem do bazy-matki, zdobywając punkt w momencie gdy narzucającym jest własnie dany pitcher) pomnożona przez ilość inningów w meczu (z reguły 9) podzielona przez ilość inningów w którym on był narzucającym.. Jeśli punkt został zdobyty w wyniku błędu zawodnika dużyny broniącej (w tym samego pitchera tzw. error) nie wlicza się go do ERA.
Przykład: Dzisiejszy mecz Detroit - Kansas kończy się wynikiem 7-4. Mecz trwał 9 inningów, Jeremy Bondermann narzucał w 5 inningach i pozwolił drużynie przeciwnej w tym czasie na zdobycie 2 punktów, ERA wyniesie wtedy: 2*9/5= 3,60... Z tego widać im wyższe ERA tym zawodnik gorzej gra..

G - games - liczba meczów w których pitcher wziął udział.

GS - games started - liczba meczow w których pitcher byl rozpoczynającym

CG - completed games - liczba gier, w ktorych pitcher gral wszystkie inningi

SHO - shutouts - liczba meczów, w których pitcher nie pozwolil na zdobycie punktów drużynie przeciwnej

IP - innings pitched - liczba inning'ów w których pitcher miotał

H - hits - liczba uderzeń piłki przez pałkarzy po narzucie pitchera

R - runs - liczba punktów oddanych przeciwnikowi (zarówno zawinionych jak i niezwinionych przez pitchera)

ER - earned runs - liczba punktów zawinionych przez pitchera tzn. nie wynikłych w wyniku błędu graczy z pola

HR - home runs - liczba poddanych home runów

HBP - hit by pitch - ile razy pitcher trafil pilka w ciało palkarza. Przy czym pałkarz ma obowiązek próbować uniknąć kontaktu z piłką (czyli nie może nadstawiać się umyślnie na uderzenie). Jeśli przed kontaktem piłki z ciałem pałkarza wykonał on pełny zamach i uderzył w piłkę faulując lub w nią nie trafił (strike) narzut jest zaliczony jako strike.

BB - bases on balls - liczba "walk'ów", wyjaśnione wcześniej

SO - strikeouts - liczba zawodników wyautownych w taki sposób, że pałkarz nie odbija piłki.


Inne:
backstop - siatka ochronna - jest to siatka rozpinana na boisku podczas meczu do ochrony (czasami tak się też mówi w slangu na łapacza)

bag - (baza-meta) - oprócz bazy domowej, czyli wszystkie pozostałe.

barrel - to jest gruba część pałki, czyli część odbijająca

batter box - stanowisko pałkarza (miejsce, z którego pałkarza odbija narzucona przez miotacza piłkę)

batting cage - tunel (do pałkowania), czyli miejsce do trenowania pałkowania

bunt - skrót - odbicie w polu (dla zmylenia obrony, która gotowa jest na łapanie dalekiego odbicia, pałkarz czasami odbija piłkę lekko przed siebie i właśnie takie odbicie to jest skrót); to bunt - zrobić skrót

Batting practice - trening pałkowania

catcher - łapacz

catcher's box - stanowisko łapacza (centralnie za stanowiskiem narzutu, zaraz za stanowiskiem pałkarza)

center fielder - środkowy zawodnik za pola

change-up - jest to rodzaj narzutu (piłki przez miotacza), który ma zmylić pałkarza, polega na tym iż m m miotacz narzuca piłkę "fastball" czyli prostą i szybką a piłka leci znacznie wolniej

cleanup - jest to czwarty w kolejce do pałkowania pałkarz; z reguły jest to najlepszy w drużynie pałkarz ponieważ zakłada się że jeżeli poprzednich trzech pałkarzy obstawiło trzy mety i ten czwarty wybije piłkę poza boisko (a musi wybić skoro jest najlepszy) to będzie to odbicie "czyszczące" wszystkie mety za cztery punkty (wszyscy czterej zawodnicy
zrobią obieg do mety domowej)

cleats - specjalne buty do baseball czyli tzw. kolce

The cutoff - tzw. zawodnik obcinający - jeżeli zawodnicy zapolowi chcą rzucić piłkę z zapola w pole najczęściej dostają znaki na kogo (na którą baze) mają piłkę skierować i właśnie ten zawodnik do którego ma lecieć piłka jest zawodnikiem obcinającym - w zależności od kontekstu może to być również nazwa zagrywki (czyli rzucania z zapola do wyznaczonej bazy )

cut - obcinanie bazy czyli rzucanie piłki w określonym kierunku (np podczas zagrywki "cutoff" gdy zawodnik zapola chce rzucić piłkę np. na trzecią bazę, a łącznik dostał inny sygnał i daje mu znak "cut two" czyli rzucaj nie na trzecią a na drugą)

dinger - inaczej home-run czyli odbicie piłki poza boisko za pełen obieg (punkt)

donut - obciążnik na pałkę, który służy do rozgrzewki (nazywa się donut bo wygląda jak donut)

double (off the wall) - double jest to odbicie za dwie bazy (~ off the wall - odbicie za dwie bazy wykonane tak że odbiło się od tylnej ściany na boisku)

dugout - boks dla zawodników (miejsce przy płycie boiska, w którym przebywają zawodnicy oczekujący na grę, np.podczas zmiany, w której atakują - oczekując na swoja kolejkę do pałkowania lub tez zawodnicy rezerwowi)

fastball - prosta, szybka piłka (w skrócie "prosta")

fat pitch - czyli kiepski narzut, który łatwo odbić

first base - pierwsza baza

first baseman - zawodnik pierwszo bazowy

fly - piłka odbita (w powietrze)

full count - to jest "pełny stan" czyli sytuacja, w której pałkarz ma już dwa błędy (strike (trzeci błąd to out)) i jednocześnie miotacz ma trzy błędy (ball) (czwarty błąd to baza darmo dla pałkarza)

ground - piłka po ziemi - (odbita lub rzucona)

ground into - odbicie piłki po ziemi ("w jakąś sytuacje", np. gound into double play - odbicie piłki po ziemi do podwójnego autu)

home run - określa się tak odbicie pałkarza po którym piłka opuszcza boisko

home plate - baza domowa - jest ona najważniejszą z czterech baz

hustle - szybciej!; rusz się!; taki okrzyk pojawia się bardzo często ponieważ baseball jest dość statyczna gra i w momencie gdy zawiązuje się akcja trener w ten sposób pogania zawodników.

infield - wewnętrzna część boiska baseballowego (ograniczona metami)

jock - ochraniacz

left fielder - lewy zawodnik za pola

lineup - lista startowa - lista zawodników z nazwiskami, numerami pozycjami, itd.

on-deck circle - kółko do rozgrzewki; oznacza to kółko na płycie boiska w którym czeka następny w kolejce pałkarz, ponieważ następny w kolejce zawsze wychodzi na płytę jeszcze podczas gdy poprzedni pałkuje

outfield - czyli za pole (reszta boiska z tylu pola)

pitcher - miotacz

pitcher's plate - baza (miejsce) z której miotacz wykonuje narzut

plate - baza ( meta )

right fielder - prawy zawodnik za pola

screen - siatka ochronna (głownie L - screen, czyli siatka w kształcie litery L), jest rozpinana zwykle aby chronić przed piłkami odbijanymi przez rozgrzewającego się pałkarza; to określenie nie dotyczy siatki rozpinanej na głównej płycie boiska podczas meczu, również w celach ochronnych; taka siatka nazywa się fence lub backstop .

second base - druga baza

second baseman - zawodnik drugo bazowy

shortstop - łącznik , nazywa się tak zawodnika, który bierze udział w grze obronnej na pozycji pomiędzy zawodnikami drugo- i trzecio bazowym

single - pojedyncze odbicie (za jedną bazę)

slider - piłka ślizgająca się - taka która skręca ale nie w płaszczyźnie pionowej tylko poziomej (w bok)

strike - prawidłowo narzucona piłka którą pałkarz nie odbił

third base - trzecia baza

third baseman - zawodnik trzecio bazowy

triple - odbicie za trzy bazy (czyli takie w trakcie którego pałkarz zdobył od razu trzecią bazę)

zip - potoczne określenie że ktoś mocno rzuca piłkę (najczęściej używa się w stosunku do miotacza) - bierze się to stąd iż piłka która jest bardzo mocno rzucona wydaje charakterystyczny dźwięk (naśladowany w mowie jako "zip")
Mam ponad 2000 postów i nadal aktywny.

Zablokowany

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości

Kopiowanie calosci lub fragmentow bez pisemnej zgody zabronione. Strona jest kierowana do uzytkownikow polskojezycznych zamieszkalych w krajach, w ktorych korzystanie z Serwisu jest zgodne z prawem. Wiadomosci prezentowane w serwisie sa dozwolone wylacznie dla osob podlegajacych jurysdykcjom prawnym, w ktorych uczestnictwo w grach hazardowych online jest legalne. Korzystajac z serwisu, uzytkownik deklaruje wobec administratora, ze uczestnictwo w grach hazardowych online jest w jego jurysdykcji dozwolona i ponosi pelna odpowiedzialnosc za prawdziwosc zlozonego przez siebie oswiadczenia.

Na terytorium polski zaklady wzajemne moga oferowac jedynie te podmioty, ktore posiadaja zezwolenie na urzadzanie zakladow wzajemnych. Zawieranie zakladow u bukmacherow, ktorzy nie posiadaja licencji Ministerstwa Finansow na zawieranie zakladow wzajemnych jest zabronione i grozi konsekwencjami prawnymi. Serwis jest przeznaczony tylko dla osob, ktore ukonczyly 18 lat. Korzystajac z serwisu, uzytkownik potwierdza, ze ma ukonczone 18 lat.